Forum > Ασθένειες Ψαριών - Κοραλιων Θαλασσινού νερού

Cryptocaryon irritans(Marine Ich)

(1/3) > >>

Τρελογιατρός:
                                                                Cryptocaryon irritans(Marine Ich)                                 
                                                       

Το Marine Ich (Cryptocaryon irritans) ,είναι μία από τις δύο πιο κοινές ασθένειες των θαλασσινών ψαριών που μπαίνουν σε ενυδρεία . Η άλλη είναι η Marine Velvet  που προκαλείται από Amyloodinium sp. (Michael , 2002 και Joshi , 2003 ).Παρόλο που συνδέεται συνήθως με τα ψάρια της οικογένειας  Acanthuridae(Tangs) μπορεί να προσβάλει σχεδόν όλα τα ψάρια που μπαίνουν σε ενυδρείο.
 
                                                   
 
Για να μπορέσετε να καταλήξετε σχετικά με μια θεραπεία,θα πρέπει να είστε σίγουροι για τον μολυσματικό παράγοντα των ψαριών . Μερικά από τα συμπτώματα της λοίμωξης με Cryptocaryon irritans είναι το τρίψιμο(ή ξύσιμο)στο βράχο ή το υπόστρωμα ( αυτή η συμπεριφορά έχει υφέσεις και εξάρσεις),αναπνευστικά προβλήματα , αυξημένη υπερκεράτωση των βλεννογόνων, ανορεξία, μη φυσιολογική συμπεριφορά,ασταθές κολύμπι,ξεφτισμένα πτερύγια,θολή όραση,και, φυσικά,οι  λευκές κηλίδες. Αυτές οι χαρακτηριστικές κηλίδες συνήθως περιγράφονται σαν μικροί κόκκοι αλατιού που έχουν κολλήσει στο σώμα του ψαριού.Το καλύτερο διαγνωστικό εργαλείο είναι η μικροσκοπική εξέταση των νωπών πτερυγίων ή δερμοαποξέσεις . Όμως ρεαλιστικά  κανένας από εμάς δεν πρόκειται να προβεί σε τέτοια μέσα διάγνωσης,συμπεριλαμβανομένου και εμού...ακόμα και αν είναι το πιο σίγουρο μέσο διάγνωσης.
 
Αυτή η ασθένεια συνήθως συνδέεται με διάφορους περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως μεταβολές στη θερμοκρασία ,έκθεση σε υψηλά επίπεδα της αμμωνίας ,νιτρώδη, νιτρικά , χαμηλά επίπεδα pΗ, χαμηλή ποσότητα διαλυμένου οξυγόνου ,ο υπερπληθυσμός του ενυδρείου,είναι οι πραγματικοί παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνιση της νόσου . Θα μπορούσε να συμπεριληφθεί σε μια γενική κατηγορία του στρες των ψαριών που ζούνε σε αιχμαλωσία.Στην.πραγματικότητα,το Cryptocaryon irritans είναι κάτι σπάνιο στη φύση ,και δεν είναι θανατηφόρο( Bunkley - Williams & Williams , 1994 )οπότε είναι καθαρά μια αρρώστια ενυδρείου.Το marine Ich είναι πραγματικά μια ασθένεια που εκμεταλλεύεται τους όρους της αιχμαλωσίας για να αναπαραχθεί και εύκολα να βρει τους κατάλληλους ξενιστές .
 
 
                                                         
 
 
                                                              Κύκλος Ζωής και Συμπτώματα.
 
-To παράσιτο έχει διάφορα στάδια ζωής .Η κύστη διασπάτε σε επιπλέοντα παράσιτα και εισχωρεί στο ψάρι ,όπου οριμάζει, σε ένα άσπρο κονδύλωμα και πολλαπλασιάζεται.Στην πορεία πέφτουν από το ψάρι σε μορφή κύστης για να ξαναρχίσει ο κύκλος.
 
-Η μόνη στιγμή που το παράσιτο είναι ευδιάκριτο με γυμνό μάτι είναι όταν αυτό πολλαπλασιάζετε πάνω στο ψάρι με την μορφή άσπρου κονδυλώματος. Παράσιτα τα οποία έχουν εισχωρήσει στο ψάρι είναι αόρατα μέχρι την στιγμή αυτή.
Ο κύκλος του παρασίτου μπορεί να ολοκληρωθεί σε επτά ημέρες αλλά μπορεί να κρατήσει μέχρι και 72 ημέρες.Οι 60 ημέρες θεωρητικά αποτελούν το 99% των περιπτώσεων.
 
-Το παράσιτο δεν είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στις αλλαγές θερμοκρασίας . Το θαλασσινό ich επιβιώνει σε θερμοκρασίες από 10 εως 32 βαθμούς Κελσίου. Το μόνο που αλλάζει είναι η ταχύτητα με την οποία πολλαπλασιάζεται.Στις χαμηλές θερμοκρασίες καθυστερεί να ευδοκιμήσει ενώ στο θερμό κλίμα ο όλος κύκλος γίνεται σε πιο γρήγορους ρυθμούς.Αυτός είναι και ο λόγος που έχουμε έξαρση Marine Ich συνήθως τους καλοκαιρινούς μήνες.
 
-Οι κηλίδες εμφανίζονται και μετά εξαφανίζονται όταν το ich κάνει τον κύκλο του .Αυτή η εικόνα  είναι που ξεγελά τους περισσότερους χομπίστες και νομίζουν ότι το παράσιτο εξαφανίστηκε.
 
-Το παράσιτο αρέσκεται να εισβάλει στα ψάρια μέσω των βράγχιων καθώς εκεί υπάρχει η απαραίτητη  ροή νερού .Εισβάλει μέσα στο δέρμα του ξενιστή ψαριού κάτω από την βλεννα .Εκεί δεν μπορούν να το καθαρίσουν ούτε τα ψάρια καθαριστές(Labroides dimidiatus) ούτε οι γαρίδες(Lysmata amboinensis) .
 
 -Επειδή το παράσιτο μεταφέρεται από το νερό (επιπλέοντα παράσιτα και κύστες) ή πέφτοντας από ένα ψάρι( ακόμα και από ένα που φαίνεται απόλυτα υγιή όπως είπαμε παραπάνω, όταν ακόμα πολλαπλασιάζεται μέσα στα βράγχια).
 
- Άλλα σημάδια που σχετίζονται με αυτή την ασθένεια είναι το επίμονο ξύσιμο του ψαριού στους βράχους και στην άμμο του ενυδρείου, η έλλειψη όρεξης,η ταχύπνοια,το χλωμό χρώμα στα μάτια και η εμφάνιση επιπλέον μεμβράνης στο σώμα του ψαριού.
 
                                                             
 
 
                                                         Προληπτική θεραπεία και φυσική ανοσία.
 
-Καραντίνα.
 
Καλό είναι να υπάρχει ένα ενυδρείο καραντίνα ώστε να μπορούμε να δούμε το ψάρι πριν το εγκλιματίσουμε στο κυρίως ενυδρείο.Αυτό δεν χρειάζεται να έχει υπόστρωμα ή βράχο απλά λίγη κυκλοφορία,UV αποστειρωτής,ένας θερμοστάτης και ένα αποδεκτό μέγεθος για να υποδεχτεί τα νεοεισερχόμενα ψάρια.Αυτό το ενυδρείο μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε ενυδρείο νοσοκομείο ώστε να καταπολεμήσουμε την όποια ασθένεια προκύψει χωρίς να ρισκάρουμε τα είδη υπάρχοντα ψάρια του κυρίως ενυδρείου.
 
-Ανθεκτικότητα(φυσική ανοσία)
 
Στο χέρι μας είναι να δώσουμε στα ψαράκια μας ένα πλούσιο διαιτολόγιο με χρήσιμες τροφές εμπλουτισμένες σε σκόρδο.Φυσικά κάθε φορά που εισάγουμε κάποιο νέο ψάρι στο ενυδρείο θα πρέπει να βρούμε τι τρώει και να του μάθουμε με υπομονή τις χρήσιμες αυτές
τροφές που θα ενισχύσουν το ανοσοποιητικό του.

-Τζίντζερ

Αντιπαρασιτικό... πωλείται και σε μορφή σκόνης. Πάμφτηνο. http://en.wikipedia.org/wiki/Ginger
Πολλοί χομπίστες το περιλαμβάνουν στις τροφές τους και μου φαίνεται πολύ λογικό.
Επίσης η δράση του είναι πολύ πιο ξεκάθαρη από αυτή του σκόρδου http://en.wikipedia.org/wiki/Garlic

 
                                                   
 
                                                                           
                                                                           Θεραπεία.
-Υποαλατοτητα.
 
Κρατάμε χαμηλά την αλατότητα, κάτω από το 1.020 (specific gravity), και παρακολουθούμε το ψάρι.Ανεβάζουμε σταδιακά την αλατότητα και παρατηρούμε για πάνω από 4 εβδομάδες.Είναι λίγο δύσκολο να κρατήσουμε το pΗ σταθερό και την ποιότητα του νερού κατά την θεραπεία αλλά είναι ο πιο ανώδυνος τρόπος θεραπείας για τα ψάρια μας.
 
-Θεραπεία Χαλκού.
 
Κάνει να ενεργήσει 2 με 4 εβδομάδες .Μετά την θεραπεία πρέπει να αφαιρείται ο χαλκός και να παρακολουθείται το ψάρι .Γενικά είναι ένας τρόπος που πρέπει να αποφεύγεται γιατί ο χαλκός είναι φονικός για τα ασπόνδυλα και δηλητήριο για τα ψάρια ,μπορεί να σταματήσουν να τρώνε. Πάντα ακολουθούμε τις οδηγίες των φαρμάκων .Από όλες αυτές που έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς καλύτερα αποτελέσματα φαίνεται να έχει η συνταγή του εκάστοτε κατασκευαστή.Καλό είναι να υπάρχει ενυδρείο ‘’καραντίνα’’ ώστε να γίνεται εκεί η θεραπεία (όπως και η μέθοδος της υποαλατοτητας) γιατί όπως αναφέρω και παραπάνω τα ασπόνδυλα είναι πολύ πιο ευαίσθητα σε οποιαδήποτε μορφή θεραπείας και ειδικά στον χαλκό. Τέλος,μην συνδυάζεται την υποαλατότητα με την θεραπεία χαλκού
 
-Θεραπεία φορμόλης.
 
Η θεραπεία αυτή μπορεί να εφαρμοστεί στο ενυδρείο νοσοκομείο ή απλά για τοπικό μπάνιο.Η αναλογία είναι 1ml 37%φορμόλης για κάθε 100 λίτρα νερού όταν χρησιμοποιείται σε καραντίνα και 3,75ml 37%φορμόλης ανά 20 λίτρα όταν θέλουμε να την χρησιμοποιήσουμε τοπικά.Το μπάνιο πρέπει να επαναλαμβάνετε κάθε 2η μέρα για 2 βδομάδες.
Η χρήση φορμόλης είναι επικίνδυνη και θέλει προστατευτικά γάντια μίας χρήσης,μάσκα αν σας είναι εύκολο,και πολύ καλό αερισμό του νερού και του δωματίου.
 
-Διάφορα σκευάσματα
 
Τα περισσότερα εμπορικά σκευάσματα περιέχουν 5-νιτροιμιδαζόλη που αποδεδειγμένα περιορίζει το παράσιτο και θα πρέπει να εφαρμόζονται ευλαβικά  σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή.

                                                                      Προληπτική θεραπεία/φυσική ανοσία.
-Tζίντζερ.
Αντιπαρασιτικό...πωλείτε και σε μορφή σκόνης.Πάμφτηνο.Πολλοί χομπίστες το περιλαμβάνουν στις τροφές τους και φαίνεται πολύ λογικό.

 http://en.wikipedia.org/wiki/Ginger

 
Τα παραπάνω αποτελούν προσωπικές απόψεις πάνω στο θέμα και απαγορεύεται η κάθε αναδημοσίευση για εμπορικούς σκοπούς χωρίς την άδεια του συγγραφέα.
 
Ευχαριστώ.

 

Giovanni:
 respkt respkt respkt

Γιατρε πολυ ομορφο και συμμαζεμενο αρθρο...

Το σκορδακι ομως ειναι must..  thubsup

bokostas:
Κι εγώ θα ήθελα μια αναφορά στο σκόρδο (προσωπική άποψη βέβαια, μπορεί να κάνω λάθος).

Κατά τα άλλα, το άρθρο το βρίσκω εκπληκτικό, αναλυτικότατο και πολύ καλογραμμένο. greatup

Κι ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Άλεξ για την προσφορά του σε τομείς που πονάει το φόρουμ.

gregog7:
Άλεξ,πολύ καλό και χρήσιμο άρθρο.
Επίσης τώρα τελευταία η microbelift ,έχει βγάλει φάρμακα για διάφορες ασθένεις και ισχυρίζεται μάλιστα ότι είναι reefsafe


Sent from my iPhone using Tapatalk

Τρελογιατρός:
Παίδες ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια και να σας ευχαριστήσω και εγώ με τη σειρά μου γιατί στο Α4F με κάνατε να νιώσω σαν το σπίτι μου από την πρώτη στιγμή.
Χαίρομαι να στηρίζω και θα στηρίζω τέτοιες προσπάθειες που ξεκινάνε από την ανιδιοτελή αγάπη για το χόμπι μας και την εξέλιξη του.

Το σκόρδο είναι ένα θαυματουργό βότανο που έχει απίστευτες ευεργετικές δράσεις στον άνθρωπο
 http://goo.gl/jkz8wU
 με μία μόνο προϋπόθεση...να μην έχεις αλλεργία ή δυσανεξία στο σκόρδο( d030 )
 
Έτσι φαντάζομαι ότι θα είναι και με τα ψάρια ΙΜΟ.
Το πρόβλημα με το σκόρδο είναι ότι παρά το γεγονός ότι έχουν γίνει πολλές εργαστηριακές και κλινικές έρευνες για τις δράσεις του, εντούτοις λόγω της πολυπλοκότητας της χημικής του σύνθεσης παραμένουν πολλά αναπάντητα ερωτήματα.
Συμφωνώ ότι πρέπει να περιλαμβάνετε στην διατροφή των ψαριών μαζί με μια ποικιλία άλλων τροφών κατεψυγμένων και μη.
Οι προστατευτικές δράσεις για την υγεία των ψαριών που προκύπτουν, μπορεί να οφείλονται όχι μόνο σε μια ουσία ή μια βιταμίνη, αλλά και στη συνέργεια των διαφόρων θρεπτικών ουσιών που περιέχονται στα τρόφιμα που ταΐζουμε τα ζωντανά.

Πλοήγηση

[0] Λίστα μηνυμάτων

[#] Επόμενη σελίδα

Μετάβαση στην πλήρη έκδοση