Forum > Άσπονδυλα (Γαρίδες - Σαλιγκάρια)

Melanoides tuberculata

(1/8) > >>

bokostas:
Melanoides tuberculataήMalaysian Trumpet Snail

 
Έχουν κωνικό σχήμα και τα χρώματά τους ποικίλουν από πολύ ανοιχτό γκρι-μπεζ μέχρι και πολύ σκούρο γκρι-σχεδόν
μαύρο, ενώ στο κέλυφός τους φέρουν συνήθως μικροσκοπικά σχήματα που μπορεί να είναι βούλες ή γραμμές.
Μπορούν να φτάσουν και τα 2,5 εκατοστά, αλλά συνήθως στα ενυδρεία μας δεν ξεπερνούν το 1 με 1,5 εκ.
Ανήκουν στην "χομπιστική" κατηγορία των λαθρεπιβατών, αφού δεν κυκλοφορούν στο εμπόριο, δεν πωλούνται, αλλά
συνήθως μεταφέρονται άθελά μας με τα φυτά που αγοράζουμε ή ανταλλάσουμε, αποτελούν όμως ειδική περίπτωση.
Κι αυτό συμβαίνει γιατί τα "Melanoides tuberculata" ή αλλιώς "Μαλαισιανά Trumpet Snails" είναι ιδιαίτερα χρήσιμα για το
ενυδρείο και υπό προϋποθέσεις μπορούν να μας βοηθήσουν σε πολλά πράγματα, χωρίς να δημιουργήσουν προβλήματα.
 

 
Οι περισσότεροι χομπίστες "τρέμουν" την εμφάνιση σαλιγκαριών-λαθρεπιβατών στα ενυδρεία τους, γιατί συνήθως αυτά
πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα και αφού δεν υπάρχουν πολλοί τρόποι δραστικού περιορισμού των πληθυσμών τους,
συνήθως οι λαθρεπιβάτες γίνονται μάστιγα και καταλαμβάνουν ολόκληρα ενυδρεία με τους απίστευτους αριθμούς τους.
 
Τα Melanoides tuberculata όμως έχουν την ιδιαιτερότητα να ρυθμίζουν μόνα τους τον ρυθμό της αναπαραγωγής τους,
ανάλογα με την διαθέσιμη τροφή. Έτσι στα περισσότερα ενυδρεία (με την εξαίρεση ίσως των δισκοενυδρείων στα οποία
το τάϊσμα είναι αναγκαστικά πολύ συχνό), έχουμε την ευχέρεια να περιορίζουμε την ανάπτυξή τους και να ελέγχουμε
το μέγεθος του πληθυσμού τους, αυξομειώνοντας τις ποσότητες της τροφής που ρίχνουμε και φτάνει στον βυθό.
Έτσι θα έχουμε υπό έλεγχο τον αριθμό τους και θα εκμεταλλευτούμε την ευεργετική δράση τους, που είναι πολλαπλή.
 

 
Τι μας προσφέρουν λοιπόν αυτοί οι συγκεκριμένοι λαθρεπιβάτες στο ενυδρείο?
Πρώτα απ' όλα έχουν την πολύ χρήσιμη συνήθεια να χώνονται στην άμμο ή στο ψιλό χαλίκι του βυθού και να έρπουν
υπογείως. Έτσι ανακατεύουν συνεχώς τον βυθό και βοηθούν τις ρίζες των φυτών να οξυγονώνονται, ενώ αν έχουμε
άμμο, η συνεχής αναμόχλευσή της εμποδίζει την δημιουργία αναερόβιων περιοχών και δεν την αφήνει να "πετρώσει".
 
Επίσης τρώνε τα υπολείματα της τροφής που μένει αφάγωτη, αλλά και τα σάπια φύλλα των φυτών και κρατούν καθαρό
τον βυθό από οτιδήποτε οργανικό θα δημιουργούσε την ανάγκη να βάζουμε συχνά σκούπα βυθού για να το μαζεύουμε.
Ακόμη τρώνε και άλγη από τα τζάμια και τα φυτά, ειδικά όταν δεν βρίσκουν επαρκή τροφή στον βυθό και τέλος είναι και
ο "δείκτης" της ποιότητας του νερού μας, αφού όταν αυτή δεν είναι καλή, τότε τα σαλιγκάρια βγαίνουν έξω από το νερό.
Και όλα αυτά τα κάνουν χωρίς ποτέ να ασχοληθούν με τα υγιή φυτά που αποτελούν μεζέ για πολλά άλλα σαλιγκάρια,
όπως τα πολύ κοινά Physa Phontinalis και τα ramshorns. Θα τσιμπολογήσουν φυτά μόνο σε πλήρη απουσία άλλης τροφής.
 

 
Τα Melanoides tuberculata προτιμούν το σκληρό νερό, γιατί το μαλακό δεν βοηθάει τον σχηματισμό του κελύφους τους,
ενώ οι τιμές του pH τους είναι αδιάφορες. Αντέχουν θερμοκρασίες από 22 μέχρι 28 σύμφωνα με την βιβλιογραφία, αν και
τα δικά μου δεν μειώθηκαν καθόλου ακόμη και στους 30 βαθμούς. Είναι ερμαφρόδιτα και ζωοτόκα, δεν γεννούν δηλαδή
αυγά, αλλά σχηματισμένα σαλιγκαράκια, ένα ακόμη πλεονέκτημα σε σχέση πχ με τα nerite που κολλούν παντού αυγά.
Δεν αντέχουν το υφάλμυρο νερό και ένας τρόπος εξόντωσής τους είναι να ρίξετε μπόλικο αλάτι (χωρίς ψάρια μέσα).
 

 
Οι φυσικοί θηρευτές τους και η λύση στην εξάπλωσή τους (αν δεν μπορέσετε να ελέγξετε τον πληθυσμό τους μέσω της
ποσότητας του ταΐσματος) είναι τα σαρκοφάγα σαλιγκάρια anentome helena, τα puffers που συνθλίβουν το όστρακό τους
για να τα φάνε, κάποια ελάχιστα είδη κιχλίδων και μερικά loaches, όπως ο κοινός Clown Loach, ακόμη κι αυτός όμως
ζορίζεται να τα ρουφήξει μέσα από το κέλυφός τους, όπως και οι περισσότερες κιχλίδες που δεν ασχολούνται μαζί τους,
καθιστώντας το Melanoides tuberculata ένα από τα λίγα είδη σαλιγκαριών που μπορούν να επιβιώσουν σε κιχλιδοενυδρείο.
 
Δείτε τα στο παρακάτω βίντεο:
http://www.youtube.com/watch?v=yiT-QxPYsaU
 
Είναι πολύ ανθεκτικά και σκληροτράχηλα, δεν εξοντώνονται εύκολα (έχει τύχει χομπίστες να αδειάσουν εντελώς ενυδρεία,
να στεγνώσουν τον βυθό για βδομάδες και όταν ξαναέβαλαν νερό, αυτά εμφανίστηκαν πάλι), αλλά είναι πολύ χρήσιμα,
άκακα και δεν πειράζουν τα φυτά, οπότε αν δεν σας ενοχλούν αισθητικά (εγώ τα βρίσκω και όμορφα), μην τα πειράζετε,
αποτελούν κατοίκους του οικοσυστήματος και μάλιστα από τους λίγους που προσφέρουν, χωρίς να ζητούν ούτε καν τροφή.
 
Δείτε στα παρακάτω βίντεο πώς καθαρίζουν την πράσινη άλγη από το τζάμι του ενυδρείου και το καθάρισμα του βυθού:
 
http://www.youtube.com/watch?v=dqLpdEwGzAs  http://www.youtube.com/watch?v=yU2iGdxhwjI
 
Οι φωτογραφίες είναι από το: aqualandpetsplus.com   
 
 

Χαραμάδας:
Αν είναι λίγα (σχεδόν αδύνατον) κάνουν καλή δουλειά....αλλά δεν είναι ποτέ λίγα,οπότε είναι μάλλον ''πληγή''.
Έχω πετάξει χιλιάδες (χωρίς αυτό να με ευχαριστεί ιδιαίτερα) και τώρα τελευταία βρήκα λύση στα anentome helena που ελέγχουν ικανοποιητικά τον πληθυσμό τους,αλλά έχω βάλει πολλά helena για να γίνει αυτό.
Ίσως είναι το είδος που πολλαπλασιάζεται περισσότερο από κάθε άλλο στα ενυδρεία μας. ;)

bokostas:

--- Παράθεση από: bokostas στις Σεπτέμβριος 21, 2011, 12:59:49 μμ ---Τα Melanoides tuberculata όμως έχουν την ιδιαιτερότητα να ρυθμίζουν μόνα τους τον ρυθμό της αναπαραγωγής τους,
ανάλογα με την διαθέσιμη τροφή. Έτσι στα περισσότερα ενυδρεία (με την εξαίρεση ίσως των δισκοενυδρείων στα οποία
το τάϊσμα είναι αναγκαστικά πολύ συχνό), έχουμε την ευχέρεια να περιορίζουμε την ανάπτυξή τους και να ελέγχουμε
το μέγεθος του πληθυσμού τους, αυξομειώνοντας τις ποσότητες της τροφής που ρίχνουμε και φτάνει στον βυθό.

--- Τέλος παράθεσης ---

Χρήστο σε δισκοενυδρείο είναι δύσκολα τα πράγματα, στα σκαλάρια μου όμως είναι ευλογία και ο αριθμός τους ελεγχόμενος. ;)

QS-Plan:
να προσθέσω στο πολύ ενδιαφέρον ποστ του Κώστα, ότι σε κιχλιδοενυδρείο, μπορούμε να βάλουμε κάποια puffer του είδους Tetraodon, αρκεί να είναι συμβατά (κάποια προτιμούν υφάλμυρο νερό) και μην μεγαλώνουν πολύ σε μέγεθος... και φυσικά πάντα υπάρχει ο κίνδυνος να είναι επιθετικά απέναντι στα άλλα ψάρια και αν βρουν μικρά δεν διστάζουν να τα φάνε. Με την συμπεριφορά τους δημιουργούν στρες στα άλλα ψάρια και συχνά απώλειες.

Σε κοινωνικό ενυδρείο μπορούν να μπουν και κιχλίδες Anomalochromis thomasi (African Butterfly Cichlid), είναι κιχλιδες της δυτικής Αφρικής που φτάνουν τα 10 cm, είναι ειρηνικά, με πολύ χαρακτηριστικά χρώματα...

Επίσης και τα είδη της οικογένειας Synodontis θεωρούνται κυνηγοί των σαλιγκαριών....
 

lingistis:
Εμένα μου αρέσουν πολύ. Αλλά έχω προσεξει ότι είναι 2 είδη....

το ένα σαν αυτό



μυτερά με 7+ στροφές που θα τα έλεγα με σιγουριά Melanoides tuberculata

και το άλλο σαν αυτό



κάπως κολοβό με 5 στροφές που μου κάνει περισσότερο για Thiara wintery
http://www.fraku-aquaristik.de/popup_image.php?language=de&pID=464&sessID=00be90ca7eb7a8e5c6cecaeebcdde8a6

Πλοήγηση

[0] Λίστα μηνυμάτων

[#] Επόμενη σελίδα

Μετάβαση στην πλήρη έκδοση