Forum > Εξοπλισμός

Απαραίτητος εξοπλισμός θαλασσινού ενυδρείου.

(1/11) > >>

bokostas:
ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ                                                   

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΑ         

O απολύτως απαραίτητος εξοπλισμός για ένα θαλασσινό ενυδρείο είναι το σκίμερ, ο φωτισμός, το χημικό φίλτρο με άνθρακα και αντιφώσφορο, οι κυκλοφορητές, ο θερμαντήρας, το θερμόμετρο, η Α/Ο και οι μετρητές αλατότητας (πχ το ρεφρακτόμετρο), το αλάτι, τα τεστ και τα διάφορα συμπληρώματα και οι ανεμιστήρες. Επίσης θα χρειαστούμε έναν μαγνήτη για τον καθαρισμό των τζαμιών, μια τσιμπίδα, γάντια, εποξική κόλλα και φυσικά τροφές (για ψάρια και κοράλια) και βιταμίνες.
Προαιρετικός εξοπλισμός μπορούν να χαρακτηρισθούν η αυτόματη αναπλήρωση, το ψυκτικό, το calcium reactor, το denitrator, η λάμπα uv, το όζον κλπ.
Πολύ χρήσιμα τέλος μπορεί ν' αποδειχθούν το sump με την υπερχείλιση, η καραντίνα/γεννήστρα, το refugium, το δοχείο προετοιμασίας νερού και άλλα.
Αλλά ας τα πάρουμε ένα-ένα.

ΣΚΙΜΕΡ 
To skimmer (ή protein skimmer) είναι σημαντικότατο στο θαλασσινό ενυδρείο. Θαλασσινό χωρίς ένα σωστό σκίμμερ, ανάλογης δυναμικότητας με τα λίτρα του, δεν νοείται. Η λειτουργία του είναι πολύ απλή, ουσιαστικά σε μια στήλη νερού προσθέτει αέρα σε μορφή πολύ μικρών φυσαλίδων και δημιουργεί πυκνό αφρό που ανεβαίνει στον κώνο του σκίμερ, παρασύροντας μαζί του έξω από το ενυδρείο τα οργανικά στοιχειά του νερού μας, που δεν προλαβαίνουν να διασπαστούν και να μολύνουν το νερό. Καλό είναι να έχουμε ένα σκίμερ μεγαλύτερης απόδοσης από αυτή που συστήνουν οι εταιρίες για τα λίτρα μας, γιατί έτσι θα έχουμε ταχύτερη αποβολή βλαβερών ουσιών.
Τα σκίμερ βγαίνουν σε διάφορους τύπους, ανάλογα με την τοποθέτησή τους: μέσα στο ενυδρείο, κρεμαστά απ' έξω, εξωτερικά ή αυτά που τοποθετούνται στο sump. Τα περισσότερα χρησιμοποιούν μια αντλία για την παραγωγή φυσαλίδων, αλλά υπάρχουν και κάποια με μια απλή αερόπετρα που συνδέονται με εξωτερική αεραντλία. Είναι κατά τη γνώμη μου το μοναδικό ίσως κομμάτι του εξοπλισμού στο οποίο δεν πρέπει να τσιγκουνευτούμε και αξίζει να πάρουμε ένα επώνυμο και αξιόπιστο σκίμερ.
Οι πιο γνωστές εταιρίες κατασκευής σκίμερ, που έχουν αναπτύξει αξιόλογη τεχνογνωσία είναι οι: ATB, DELTEC, AQUA MEDIC, TUNZE, RED SEA, TMC, H&S AQUARISTIK, REEF OCTOPUS, SCHURAN, GROTECH, AQUA-C και άλλες, αλλά να υπολογίζετε ένα κόστος τουλάχιστον 1 ευρώ ανά λίτρο νερού για ένα αξιόπιστο και αποδοτικό σκίμερ.


ΦΩΤΙΣΜΟΣ 
Ο φωτισμός είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες στην ανάπτυξη των κοραλλιών και στην υγεία του ενυδρείου. Τα κοράλλια από μόνα τους δεν χρειάζονται ιδιαίτερο φωτισμό, ωστόσο η μονοκύτταρη άλγη που ζει μέσα στα κοράλλια και τα τρέφει, γνωστή με την ονομασία "zooanthellia" είναι εκείνη που χρειάζεται ειδικό φωτισμό. Η σωστή θερμοκρασία του φωτισμού είναι από 6.500 Kelvin έως τα 20.000 Kelvin. Το σωστό χρώμα έχει να κάνει με την προσομοίωση του περιβάλλοντος αλλά και με την προσωπική επιλογή στο τι μας "κάθεται" καλά στο μάτι. Οι λάμπες των 6.500 Kelvin είναι κιτρινωπές σαν απόχρωση, οι των 10.000 Kelvin είναι λευκές με μια ελαφρά απόχρωση κίτρινου, οι των 14.000 Kelvin είναι λευκές με λίγο μπλε και οι των 20.000 Kelvin είναι μπλε. Δεν θα επεκταθούμε εδώ σε ένταση, lux και lumen.
Τα κοράλλια δεν ζουν στην επιφάνεια του νερού, αλλά χαμηλά, εκεί όπου ο φωτισμός είναι λίγο περισσότερο γαλάζιος. Γι' αυτό, τουλάχιστον το 1/3 του φωτισμού πρέπει να είναι ακτινικός γαλάζιος και τα υπόλοιπα 2/3 λευκά. Είναι καλό να χρησιμοποιούμε λάμπες φθορισμού Τ5 ή Τ8, ή LED που δεν θερμαίνουν υπερβολικά το νερό. Aν όμως θέλουμε να διατηρήσουμε απαιτητικά σε φως σκληρά κοράλια, ή το ενυδρείο μας είναι πολύ ψηλό, τότε θα στραφούμε σε λάμπες υψηλής απόδοσης Metal Halide. Για τα περισσότερα κοράλια αρκεί να έχουμε φωτισμό 1 watt/λίτρο, ενώ για τα πιο απαιτητικά θα χρειαστούμε περισσότερο φως και σε σπάνιες περιπτώσεις 2 watt/λίτρο. Aν όμως διαπιστώσουμε ότι ο φωτισμός μας δεν είναι επαρκής και δεν θέλουμε να τον αυξήσουμε, μπορούμε απλά να επεκτείνουμε την φωτοπερίοδο στις 12-13 ώρες. Σε ένα fish only ενυδρείο ή ακόμη και σε ένα reef με μαλακά μόνο κοράλια, ο φωτισμός μπορεί να κυμανθεί σε αναλογικά χαμηλότερα (και οικονομικότερα) επίπεδα.


ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ 
Η ζωή στις θάλασσες και τους κοραλλιογενείς υφάλους διατηρείται σε μεγάλο βαθμό χάρη στη συνεχή κίνηση του νερού, που μεταφέρει οξυγόνο και τροφή για τα κοράλλια. Στο ενυδρείο μας η κίνηση του νερού βοηθά στη διατήρηση του βράχου και του βυθού καθαρού, στην οξυγόνωση του νερού και την διατήρηση του Ph σε σωστά επίπεδα. Ο σχεδιασμός λοιπόν της κυκλοφορίας στο ενυδρείο μας είναι ζωτικής σημασίας και θα πρέπει να γίνει προσεκτικά, με έμφαση στο να μην υπάρχουν «νεκρές» περιοχές. Η λάθος τοποθέτηση των βράχων, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά το θέμα της κυκλοφορίας. Η δυσκολία αυξάνεται καθώς όλα τα κοράλλια που έχουμε στο ενυδρείο μας, δεν πρέπει να έχουν την ίδια ροή νερού, πχ τα SPS (σκληρά) κοράλλια χρειάζονται δυνατή και άμεση ροή, ενώ ορισμένα μαλακά κοράλλια θέλουν μικρή κυκλοφορία.
Πρακτικά μια κυκλοφορία 20 με 30 φορές τα λίτρα μας, θα μας καλύψει. Αυτή μπορεί να επιτευχθεί σε ένα ενυδρείο πχ 100 λίτρων μ' έναν κυκλοφορητή που γυρνάει 2.500 λίτρα/ώρα, αλλά είναι πολύ καλύτερο να χρησιμοποιήσουμε 2 ή 3 μικρότερους με την ίδια συνολική ροή, που θα "σπρώχνουν" το νερό προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Έτσι θα καλύψουμε περισσότερες περιοχές, θα δημιουργήσουμε μια χαοτική ροή που δεν θ' αφήνει "νεκρά" σημεία και θα προσομοιώσουμε τα θαλάσσια ρεύματα. Καλό είναι να χρησιμοποιήσουμε κυκλοφορητές που "πιάνουν" στο τζάμι με μαγνήτη, γιατί οι βεντούζες που έχουν οι φθηνότεροι, καταστρέφονται γρήγορα από το αλάτι. Πάντοτε προσέχουμε η ροή να μην σηκώνει την άμμο και προσπαθούμε να πετύχουμε συνεχή, κυκλική κυκλοφορία του νερού γύρω από κάθε σύμπλεγμα βράχων.
Εξαιρετική δουλειά κάνουν οι κυκλοφορητές τύπου Koralia της Hydor, οι Tunze και οι Vortech. Πολύ οικονομικότερες λύσεις θα βρείτε από τις Κινέζικες Resun, Sunsun, Jebao και άλλες.


ΧΗΜΙΚΗ ΦΙΛΤΡΑΝΣΗ 
Αν ο ζωντανός βράχος μας είναι αρκετός, σε καλή κατάσταση και υπάρχει και καλή κυκλοφορία γύρω του, τότε συνήθως καλύπτει μόνος του (και σε συνδυασμό με τον ζωντανό βυθό) όλη την ανάγκη βιολογικής φίλτρανσης του θαλασσινού ενυδρείου, ειδικά όταν το στοκάρισμα με κοράλια, ψάρια και ασπόνδυλα είναι σε λογικά πλαίσια. Σε διαφορετική περίπτωση μπορούμε να τον βοηθήσουμε με την χρησιμοποίηση ενός κλασσικού φίλτρου με βιολογικό υλικό, το οποίο όμως προκαλεί αύξηση νιτρικών. Μέσα στο ίδιο (ή και σε ξεχωριστό φίλτρο) και μέσα σε διχτάκι ή κάλτσα, πρέπει να βάλουμε και την ανάλογη ποσότητα ενεργού άνθρακα και αντιφώσφορου, υλικά τα οποία θα αναλάβουν την χημική φίλτρανση του ενυδρείου, με σκοπό να διατηρήσουμε μηδενικές (ή πολύ κοντά στο 0) τιμές φωσφορικών και πολύ καθαρό νερό.
Η παρουσία φωσφορικών είναι υπεύθυνη για τη δημιουργία ανεπιθύμητων αλγών και προέρχεται συνήθως από το υπερβολικό τάισμα των οργανισμών, με αποτέλεσμα όταν υπάρχουν υψηλές συγκεντρώσεις την αργή ανάπτυξη των κοραλλιών και τη παρουσία άλγης επάνω στα κοράλλια και κατά συνέπεια τον θάνατό τους. Καλής ποιότητας ενεργός άνθρακας και αντιφώσφορος με βάση τον σίδηρο, μπορούν να μας δώσουν καλύτερα αποτελέσματα.


ΜΕΤΡΗΤΕΣ ΑΛΑΤΟΤΗΤΑΣ 
Η αλατότητα (ή πυκνότητα ή salinity) είναι το πόσο αλάτι περιέχει το νερό του ενυδρείου μας. Είναι πολύ κρίσιμος παράγοντας και πρέπει να ελέγχεται τακτικά. Η μέτρηση μπορεί να γίνει με υδρόμετρο, με πυκνόμετρο, με ρεφρακτόμετρο (που παρέχει την καλύτερη αναλογία τιμής/ακρίβειας) ή και με ηλεκτρονικό μετρητή. Το νερό που προετοιμάζουμε για το θαλασσινό ενυδρείο πρέπει να προέρχεται από Α/Ο και να διαλύσουμε μέσα (με την βοήθεια κυκλοφορητή) το ανάλογο αλάτι. Την επόμενη ημέρα, μετρήστε την πυκνότητα (αλατότητα) με ένα πυκνόμετρο ή για μεγαλύτερη σιγουριά με ένα ρεφρακτόμετρο και τη θερμοκρασία με ένα θερμόμετρο. Η αλατότητα λοιπόν πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 1.022-1.027 (με ιδανικό το 1025-1026)  και η θερμοκρασία πρέπει να είναι γύρω στους 25 με το πολύ 27 βαθμούς C. Αν η πυκνότητα είναι περισσότερο από 1.026 προσθέστε νερό από την Α/Ο, ενώ στην περίπτωση που είναι χαμηλή, προσθέστε αλάτι και αφήστε το έτσι για 2 ώρες. Για τις μετρήσεις αυτές, χρησιμοποιήστε ένα ρεφρακτόμετρο σαν αυτό: http://image.made-in-china.com/2f0j00gBctzjMfVGpu/Antifreeze-Battery-Refractometer-ATO-.jpg
που κοστίζει στο ebay γύρω στα 25 ευρώ με τα ταχυδρομικά και είναι απολύτως αξιόπιστο, δοκιμασμένο και ακριβές.


ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΟΣΜΩΣΗ 
Το θαλασσινό ενυδρείο απαιτεί (κατά την κρατούσα άποψη) χρήση συσκευής Αντίστροφης Όσμωσης (Α/Ο ή R/O-Reverse Osmosis) και μάλιστα με επιπρόσθετες ρητίνες απιονισμού (DI) για την παροχή πολύ καθαρού νερού, απαλλαγμένου από το 99% των βλαπτικών ουσιών που περιέχει το νερό της ύδρευσης. Η συσκευή Α/Ο αποτελείται από μια μεμβράνη και 2 προφίλτρα (άνθρακα και στερεών), ενώ μπορεί να εξοπλιστεί και με τις ρητίνες απιονισμού (σε ξεχωριστό κάνιστρο), με flush-kit, με μανόμετρο που δείχνει την πίεση, με booster κλπ. Η βασική μεμβράνη θέλει αλλαγή περίπου κάθε χρόνο και τα προφίλτρα κάθε εξάμηνο με λογική χρήση. Μια καλή συσκευή Α/Ο όπως αυτή: http://waterwaves.gr/index.php?target=products&product_id=30122 κοστίζει γύρω στα 120-150 ευρώ, αλλά είναι χρησιμότατη.
Εκτός από όλα τ' άλλα, η Α/Ο αφαιρεί και το χλώριο, οπότε δεν θα χρειαστούμε αντιχλώριο ή άλλη μέθοδο αποχλωριοποίησης. Αφού λοιπόν την συνδέσουμε σε μια βρύση, την ανοίγουμε και μαζεύουμε το καθαρό νερό σε ένα μεγάλο δοχείο ή βαρέλι, μέσα στο οποίο τοποθετούμε κι έναν κυκλοφορητή ή μια αντλία για να μην μένει στάσιμο.


ΑΥΤΟΜΑΤΗ ΑΝΑΠΛΗΡΩΣΗ ΝΕΡΟΥ 
Το νερό του ενυδρείου μας εξατμίζεται, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες όταν χρησιμοποιούμε ανεμιστήρες για να ρίξουμε την θερμοκρασία του. Στο θαλασσινό ενυδρείο όμως έχουμε την ιδιαιτερότητα ότι το νερό που χάνεται με την εξάτμιση, αφήνει πίσω του το αλάτι που περιείχε, οπότε έχουμε επικίνδυνη αύξηση της αλατότητας. Επίσης κατεβαίνει η στάθμη του νερού στο sump -αν έχουμε- με κίνδυνο να σταματήσει η ροή προς το ενυδρείο, να ξενερίσουν skimmer, chiller, φίλτρα, αντλίες κλπ. Μια εύκολη λύση είναι η καθημερινή αναπλήρωση με το χέρι, πάντα με νερό από την Α/Ο. Χρειάζεται όμως κόπο και να είμαστε εκεί, πράγμα δύσκολο το καλοκαίρι. Οπότε η χρησιμοποίηση ενός συστήματος αυτομάτης αναπλήρωσης θα μας διευκολύνει. Μπορούμε έτσι να συνδέσουμε απ΄ευθείας την έξοδο της Α/Ο στο ενυδρείο, ή να συγκεντρώνουμε το νερό σ' ένα δοχείο κι από εκεί ν' αναθέσουμε στην αυτόματη αναπλήρωση να το στέλνει στο ενυδρείο, συμπληρώνοντας το εξατμιζόμενο.
Οι περισσότερες αυτόματες αναπληρώσεις, χρησιμοποιούν μικρά φλοτέρ ή ηλεκτρόδια, τα οποία τοποθετούνται στο επιθυμητό μέγιστο ύψος και σταματούν την αντλία. Μπορούμε να φτιάξουμε DIY το όλο σύστημα, ή να αγοράσουμε επώνυμες λύσεις (πχ Tunze) με κόστος άνω των 100 ευρώ, ή να στραφούμε σε φθηνότερες επιλογές, όπως αυτή: http://www.fish-street.com/auto_water_filler?category_id=82 με 15 ευρώ, ή την ηλεκτρονική της έκδοση που βγαίνει στην διπλάσια περίπου τιμή.


ΛΑΜΠΑ UV 
Xρησιμοποιείται για την αποστείρωση του νερού, αλλά κυρίως καταστρέφει την αιωρούμενη άλγη και κάποιους μικροοργανισμούς όπως πρωτόζωα και βακτηρίδια. Πετυχαίνουμε πιο διαυγές νερό και (το σημαντικότερο) μειώνουμε τις πιθανότητες παρασιτώσεων στα ζωντανά του ενυδρείου, ακόμη και του βιολογικά ισορροπημένου. Την αφήνουμε συνέχεια ανοιχτή, επειδή το ανοιγοκλείσιμο καταστρέφει τον κρύσταλλο απο χαλαζία που περικλείει την λάμπα και την αλλάζουμε κάθε χρόνο. Συνδέεται στην έξοδο ενός δευτερεύοντος εξωτερικού φίλτρου (ή του χημικού), δεν εχει δικό της κυκλοφορητή και το νερό περνάει από μέσα της κι αποστειρώνεται. Δεν εξασφαλίζει πλήρη αποστείρωση, αφού πάντα θα υπάρχουν εστίες μικροβίων στον βυθό, στον βράχο, ή οπουδήποτε αλλού, οπότε η UV δεν είναι πανάκεια.


ΡΙΑΚΤΟΡΕΣ

--- Παράθεση από: Giovanni στις Νοέμβριος 11, 2012, 09:32:13 μμ ---Στα χρησιμα αν οχι απαιραιτητα θα εβαζα τα fluidized reactors σαν αυτα
 
Τα δουλευω περιπου 5 μηνες και μπορω να πω οτι κανουν απιστευτη δουλεια,εχω δυο σε σειρα με ενα διακριτικο κυκλοφορητακι 1000λ/ωρα,στο ενα εχω ενεργο ανθρακα και στο αλλο αντιφωσφορο σιδηρου..
Μπορω να πω πως με σωσανε απο τα φωσφορικα και κατα συνεπεια απο τις αλγες.
Μπορουμε να χρησιμοποιησουμε κυριως μονο ψιλοκοκκα υλικα για να εχουμε την επιθυμητη αναδευση του υλικου μεσα στον ριακτορα με μικρη αντλια.Σε αντιθεση με την χρησιμοποιηση των υλικων σε καλτσα και μεσα σε φιλτρα/σκιμερ κτλ, εδω περνουμε το 100% των δυνατοτητων των υλικων και με λιγοτερη ποσοτητα απο οτι θα στουμπωναμε μεσα σε καλτσες κ ετσι κανουμε οικονομια στα υλικα μας.Ενδεικτικα σε ενυδρειο 300 λιτρων χρειαζονται 80 γραμμαρια ανθρακα και 80 γραμμαρια αντιφωσφωρου.
Επισης το καλο ειναι οτι μπορουν να μπουν είτε κρεμαστα στο ενυδρειο ειτε μεσα σε σαμπ.
Θεωρω πως αν ειχα τα συγκεκριμενα απο την αρχη δεν θα ειχα τοσο μεγαλα (τουλαχιστον πιο περιορισμενα) προβληματα  αλγης.

--- Τέλος παράθεσης ---

giannisaek:
Έγραψες πάλι!!!!  ;)

Franx:
Μπράβο Κώστα.... Άντε και από χειμώνα λέω να φτιάξω και ένα μικρο reef άρα οι πληροφορίες σου είναι πολύ χρήσιμες γιατί είμαι άσχετος  ;D

Belafode:
Πολύ ωραία Κώστα τα λες αλλά μας βάζεις σε μεγάλα έξοδα…!!!  ;)

Χαραμάδας:
Συμφωνώ...σιγά σιγά αρχίζω να σκέπτομαι να στήσω reef.... :-\ :-\ :-\.

Πλοήγηση

[0] Λίστα μηνυμάτων

[#] Επόμενη σελίδα

Μετάβαση στην πλήρη έκδοση